وحدت شخصی در قیامت

فارسی 1817 نمایش |

فرق است میان شخص و شخصیت، یا شخصیت به اصطلاح فلسفی و شخصیت به اصطلاح روان شناسی. یک وقت می گوییم شخص یا شخصیت و مقصودمان هویت فردی است، یعنی یک شخصی که الان وجود دارد یک "من" الان وجود دارد، یک واقعیت الان وجود دارد که این خودش یک فرد بالخصوص است، یک فرد است که اگر ما فرد دیگری را ولو صد در صد مشابه این فرض کنیم که تمام خصوصیات جسمی و روحی او صد در صد مشابه این باشد و اگر میلیاردها خصوصیت در این هست، شبیه آن هم در او باشد، آن وقت می توانیم بگوییم که این دو از نظر شخصیت یکی هستند، یعنی از نظر ظاهر جسم هر چه که این دارد آن دارد و هر چه که آن دارد این دارد، یک ذره تفاوت نیست و از نظر خصوصیات روحی هم هر چه که این دارد آن دارد و هر چه که آن دارد این دارد، این دو از نظر شخصیت یکی هستند، یعنی شخصیت این با شخصیت آن یک سر سوزن تفاوت ندارد ولی در عین حال دو شخص هستند، دو فردیت هستند، دو هویت هستند، دو "من" هستند، این یک "من" است و آن "من" دیگری است.
آنچه در مسئله قیامت مطرح است وحدت شخص است نه وحدت شخصیت، یعنی شخص همان شخص باشد، نه شخصیت همان شخصیت باشد ولی شخص شخص دیگر باشد. اگر در قیامت فرد دیگری صد در صد مشابه با من آورده شود که همه چیز او مثل من است بدون تفاوت، اما خود من نیستم، او مثل من است. این از نظر آن "کم" که قرآن می گوید شما هستید که دارید پاداش داده می شوید، کافی نیست.

منـابـع

مرتضی مطهری- معاد- صفحه 226-225

کلیــد واژه هــا

0 نظر ارسال چاپ پرسش در مورد این مطلب افزودن به علاقه مندی ها

0 نظر ارسال چاپ پرسش در مورد این مطلب افزودن به علاقه مندی ها

بـرای اطلاعـات بیشتـر بخوانیـد