جستجو

آداب و احکام ازدواج در دین هندویی (ازدواج)

ازدواج مجدد زن یا نیوگه
اسولایانه گرهیه سوتره توصیه می کند در مراسم قربانی گزاری که به مناسبت مرگ بزرگی برگزار می شود، زنان جوان خویشاوند باید چشمان خود را تدهین کنند. آنگاه همسر مرد متوفی را در جهت شمالی پیکر قرار دهند. سپس، برادر شوهر متوفی یا فردی دیگر مثلا کنیزی سالخورده به نمایندگی از وی به او می گوید: «ای زن! من تو را به جهان زندگان می برم؛ تو در کنار همسر در گذشتۀ خویش بخواب! همسری که دست تو را دردست خود نهاد و به تو عشق ورزید». منتره ای دیگر در اتهروه ودا دراین باره وجود دارد که می گوید: «ای مرد متوفی! این زن با انتخاب جهانی که تو در آن هستی، در کنار تو خوابیده است تا این رسم دیرینه را انجام دهد، در این جهان به او فرزند و ثروت عطا کن». این عبارت نشان م یدهد که زن پس از مرگ شوهر یا می تواند مجددا ازدواج کند یا "نیوگه" گردد. تا وقتی که ازدواج مجدد زن و "نیوگه" در جامعه معمول بود، دلیلی بر انجام عمل "ستی" وجود نداشت. در دوره های متأخر ( دورۀ بعد از دهرمه سوتره ها یا اواخر دهرمه سوتره ها) است که این رسم شکلی عملی به خود می گیرد. بر اساس مهابهارته پس از مرگ شوهر، زن ممکن است اغفال شود و از آنجا که خلقت زن تنها به منظور تولید نسل است و با مرگ شوهر این هدف منتفی می شود، پس باید سوزانده شود تا فرزندان نامشروع از وی به وجود نیایند. باید به خاطر داشته باشیم که در این دوره ازدواج مجدد و "نیوگا" شدن زن ممنوع شده بود. البته این امر مدت زیادی نپایید. زن بیوه که نه م یتوانست دوباره ازدواج کند و نه قادر بود "نیوگا" شود، تنها می توانست از راه پذیرفتن کودکی به فرزند خواندگی، از رسم ستی نجات یابد. این امر باعث شد که رسم ستی کمتر انجام شود.

عقاید متفاوت درباره قوانین مربوط به ناپاکی
قوانین مربوط به ناپاکی عقاید متفاوتی وجود دارد. برخی بر این عقیده اند که دورۀ ناپاکی باید به طور کامل رعایت شود و ستی باید یک روز پس از پایان این دوره انجام شود. از سوی دیگر، در براهمه پورانه آمده است که تنها سه روز اول ناپاکی باید رعایت شود؛ اما عده ای دیگر مانند همسپدی و سولاپانی معتقدند درصورتی که زن بیوه بخواهد همراه با شوهر خود رسم ستی را اجرا کند،نباید دورۀ ناپاکی را رعایت کند، و درصورتی که بخواهد بعدا ستی را انجام دهد، باید سه روز از دورۀ ناپاکی را نگه دارد. سرانجام، راجا رام موهان روی، موفق شد دولت را قانع کند که این رسم را براندازد.

نظریۀ تخم و زمین
در فرایند تکامل ازدواج "میان کاستی"، نظریۀ تخم و زمین مطرح شد که بر اساس آن مرد، تخم و زن، زمین محسوب می شد. پیش از این، اپستمبا، بودایانا و گوتمه از این نظریه سخن گفته بودند. مانو نیز به تبیین این نظریه پرداخته است. مانو در بحث از این نظریه می گوید:«فرزند به پدر تعلق دارد و ویژگی های او را به ارث م یبرد. بر این اساس است که در ازدوا جهای میان کاستی، فرزند به طبقۀ پدر تعلق پیدا می کند. همچنین بر همین اساس است که ازدواج "پرتیلومه" مورد پذیرش نیست.